Sinderin topraklar üzgün
Nadasta kaldım ben her gün
Hüzün tohumlanmış solgun
Yüzüne dokunan kırgın

Güneş doğduğunda perdeler kalktı
Kor bir ışıkla sonunda
Gece Olduğunda umutlar kaldı
Karanlıkta yanımda aranlıkta

Sinderin topraklar üzgün
Nadasta Kaldım ben her gün
Doğanın kuralı yorgun
Yeni başlangıçlar kalgın

Güneş doğduğunda perdeler kalktı
Kor Bir ışıkla sonunda
Gece olduğunda umutlar kaldı
Karanlıkta yanımda karanlıkta
Güneş doğduğunda karanlıkta